Nafciaki

Maziarek to Nafciak, który pamięta czasy, gdy z ziemi wydobywano jeszcze nierafinowaną ropę naftową. Jego imię pochodzi od maziarzy – dawnych mieszkańców, którzy zajmowali się wydobywaniem ropy i przygotowywaniem z niej różnych produktów. Jeździli od miejscowości do miejscowości swoimi wozami, zwanymi kolaskami, i sprzedawali między innymi maź, parafinę oraz wazelinę. Maź służyła na przykład do smarowania kół wozów i sprzętu rolniczego. Maziarze byli znani nie tylko w okolicy – podróżowali nawet do Czech, Rumunii, na Węgry i Łotwę. Nafciak Maziarek przypomina nam, że historia nafty w Limanowej zaczęła się bardzo dawno temu!

Marsik, dobrosąsiedzki duszek i przewodnik Limanowskiego Szlaku Nafty, to legenda - pionier lokalnej gorączki czarnego złota jakim była Nafta w Limanowej. Ta niezwykła postać ucieleśnia ducha historycznych inwestorów, w tym rodziny Marsów, dzięki którym powstała słynna rafineria ropy naftowej w Sowlinach koło Limanowej. Marsik to to przede wszystkim Wizjoner – symbolizuje inspirację, idee i przedsiębiorczość, które są motorem rozwoju regionu. Marsik jest nieustannie w biegu. Ciągle obmyśla nowe projekty równie ważnych inwestycji, jest dobrym duszkiem inspiracji, idei i przedsiębiorczości, strzeże dziedzictwa i jednocześnie inspiruje ważne inwestycje w przyszłość!

Rezolutny Florek to prawdziwy gospodarz tego miejsca, od zawsze pilnował limanowskiego rynku i odwiedzające w przeszłości to miejsce zwierzęta, trzyma w swoich rękach wiaderko z wodą dla krów, w tym miejscu w dawnych czasach odbywały się jarmarki i Florek od samego początku pilnował, aby wszystkie sprzedawane na rynku krowy miały co pić. Florek jak prawdziwy strażak od zawsze gasił …. pragnienie handlarzy, którzy co 4 krowę w Galicji sprzedawali w Limanowej. Aktualnie Florek czai się na Rynku na wszelki wypadek z wiaderkiem wody, aby móc szybko ugasić pożar.

Prawdziwy budowniczy, nigdzie nie rusza się bez swojej Drabiny, to on pomógł wybudować Limanowską Bazylikę, dzięki jego pomysłowości i długiej drabinie Bazylika w Limanowej jest tak wielka i piękna. W wolnej chwili wymienia żarówki w żyrandolu, który ufundowali pracownicy Rafinerii dla Bazyliki. Jego drabina ma cudowną moc, dzięki której Drabik może wspinać się do Nieba. Z góry obserwuje Limanową i sprawdza co jeszcze można naprawić lub wybudować. Wiedzieliście że to on wybudował piękne Muzeum obok Bazyliki?

Dyrektor to Nafciak, który pamięta czasy wielkiej rafinerii ropy naftowej w Sowlinach. Przypomina inżyniera Alfreda Pouparda – Francuza, który przez wiele lat kierował rafinerią. To za jego czasów zakłady zostały sprawnie wybudowane, a rafineria zaczęła przerabiać ogromne ilości ropy. Poupard mieszkał z rodziną w jednej z willi przy dzisiejszej ulicy Willowej. Jego rodzina przeżyła jednak także wielki smutek – córka Genowefa zmarła jako dziecko. Została pochowana w kaplicy na limanowskim cmentarzu, gdzie do dziś znajduje się jej epitafium i piękna płaskorzeźba. Nafciak Dyrektor przypomina nam o ludziach, którzy tworzyli historię rafinerii, ale także o tym, że za wielkimi zakładami i ważnymi wydarzeniami zawsze kryją się prawdziwe ludzkie historie.